<![CDATA[Laatste nieuws van Run with Pride | Dog sport equipment]]> https://www.runwithpride.nl/ <![CDATA[HYDRATATIE BIJ WERKHONDEN]]> Hydratatie bij werkhonden: wat je moet weten Binnen de wereld van werkhonden gaat het vaak over voeding: eiwitten, vetpercentages, voertiming, brok of rauw. Belangrijke onderwerpen, zonder twijfel. Maar één factor blijft structureel onderbelicht: hydratatie.

Water is geen detail. Het is de meest essentiele voedingsstof voor iedere hond - en bij werkhonden een bepalende factor voor prestaties, herstel en veiligheid.

Waarom water het verschil maakt

Of het nu gaat om politiehonden, sledehonden, reddingshonden of jachthonden: werkhonden leveren langdurige fysieke én mentale inspanning. Daarbij verliezen zij grote hoeveelheden vocht - vaak meer dan handlers beseffen.

Hijgen, verhoogde lichaamstemperatuur, spierarbeid en externe factoren zoals temperatuur, wind en terrein zorgen voor een continue verplaatsing van vocht in het lichaam. 

Uit veterinaire literatuur en klinische richtlijnen blijkt dat honden relatief goed kunnen herstellen van verlies van vet- en spiermassa, maar dat ernstige uitdroging een veel directer risico vormt. In de praktijk wordt een vochtverlies van ca. 10 - 12% van het lichaamsgewicht beschouwd als een kritische grens, waarbij ernstige gezondheidsproblemen en levensbedreigende situaties kunnen ontstaan. 

Uitdroging heeft niet alleen invloed op fysieke prestaties, maar ook op:
♦ concentratie en besluitvorming
♦ warmteafvoer
♦ spierfunctie
♦ herstel na inspannning
Hydratatie is daarmee geen bijzaak, maar een fundamenteel onderdeel van werken met honden.

Hydratatie voor, tijdens en na inspanning

Hydratatie is geen los moment, maar een proces dat begint voor de inspanning en doorloopt tot ver in de herstelfase.

Binnen met name de sledehondensport is dat al lange tijd bekend. Water wordt - door veel ervaren mushers - toegevoegd aan het voer, zowel in de winter als bij warmere omstandigheden, om gecontroleerd en voldoende vocht toe te dienen.

Daarbij is het belangrijk om te beseffen dat voer een breed begrip is. Sommige handlers voeren brok, anderen rauw, en weer anderen werken structureel met vlees- of vissoep voor, tijdens en na trainingen en wedstrijden. De vorm verschilt, het doel blijft gelijk: voldoende en gecontroleerde vochtopname.

Ook in andere werkhondendisciplines zien we vaste drinkmomenten terug: 
• voor inspanning (bijv. 1,5 tot 2 uur vooraf)
• direct na inspanning
• en in de uren daarna ter ondersteuning van herstel

Waarom wachten op dorst geen goed idee is

Werkhonden - zeker honden met een hoge drive - stoppen niet vanzelf om te drinken. Net als mensen kunnen zij volledig opgaan in hun taak en daardoor onvoldoende vocht opnemen.

Wachten tot een hond zelf aangeeft dat hij dorst heeft, is daarom geen strategie maar een risico.

Effectieve handlers werken proactief:
♦ door water op vaste momenten aan te bieden,
♦ door vocht aantrekkelijker te maken,
♦ en door drinkgedrag actief te monitoren, los van prestaties.
Als algemene richtlijn wordt vaak aangehouden: 1 - 3 ml water per calorie die een hond eet, afhankelijk van omstandigheden en belasting.

Hydratatie onder verschillende omstandigheden en disciplines

Niet iedere werkhond werkt onder dezelfde omstandigheden. Duur, intensiteit, temperatuur en terrein hebben allemaal invloed op de vochtbehoefte.


Sledehonden: hoge wateromzet, ook in kou


Onderzoek bij Alaskan huskys (sledehonden) laat zien dat tijdens langdurige inspanning de wateromzet zeer hoog kan zijn, zelfs bij lage temperaturen. Kou onderdrukt het dorstgevoel, terwijl het daadwerkelijke vochtverlies hoog blijft. Dit verklaart waarom binnen de sledehondensport al decennialang actief wordt gewerkt met gecontroleerde hydratatie via voer, soep of andere strategieen.


Jachthonden: langdurige en wisselende belasting


Pilotstudies bij jachthonden tonen aan dat ook bij deze honden het energie- en waterverbruik tijdens werkdagen aanzienlijk is. Factoren zoals terrein, weersomstandigheden, tempo en herhaald werk beinvloeden de vochtbehoefte sterk. Dit onderstreept dat hydratatie niet alleen gekoppeld is aan warmte, maar vooral aan duur en aard van de inspanning.


Politie- en reddingshonden: hydratatiestrategie maakt verschil


Bij politie- en reddingshonden is onderzocht hoe verschillende hydratatiemethoden het drinkgedrag en de hydratatiestatus beinvloeden tijdens inzet, met name onder warme en veeleisende omstandigheden. Deze studies laten zien dat honden meer en beter drinken wanneer water aantrekkelijk wordt aangeboden (bijvoorbeeld met smaak of electrolyten), vergeleken met alleen onbehandeld water. Dit bevestigd dat de manier waarop hydratatie wordt aangeboden directe invloed heeft op de vochtopname en functioneren.


Praktische manieren om vochtopname te ondersteunen

 

Hydratatie via voeding

Water toevoegen aan het voer - in welke vorm dan ook - is een effectieve manier om gecontroleerd vocht toe te dienen. Dit kan via:
♦ aangemaakte brok.
♦ rauwe voeding (vlees of vis) aangelengd met water (soep)
♦ bottenbouillon

Hydratatiepoeders

Binnen verschillende disciplines wordt gewerkt met hydratiepoeders in divers smaken. Deze zijn bedoeld om honden sneller en makkelijker vocht te laten opnemen, met name voor de inspanning, maar na inspanning kan het ook ingezet worden.

Het doel is niet het vervangen van water, maar het bevorderen van daadwerkelijke vochtopname op cruciale momenten.


Hydratatie als afsluiting en beloning


Pure vis of vlees, aangelengd met water tot een vlees- of vis soep, wordt, nog steeds, door veel handlers ingezet na inspanning. Dit ondersteunt hydratatie én fungeert als functionele beloning na de inzet. 

Samenvattend

Hydratatie is geen detail en geen luxe. Het is een fundament.
Voor alle werkhonden geldt dat prestaties, uithoudingsvermogen, veiligheid en herstel direct samenhangen met voldoende vochtopname.

Ongeacht discipline, seizoen of omstandigheden:
♦ hydratatie vraagt om vooruitdenken,
♦ vaste momenten,
♦ en een vaste aanpak die past bij het werk dat de hond levert.

Niet wachten tot het misgaat. 
Niet wachten tot de hond signalen geeft.

Hydrateren doe je proactief. Altijd!

Bronnen en verdere verdieping

De informatie in dit artikel is gebaseerd op veterinaire literatuur, klinische richtlijnen en praktijkervaring binnen verschillende werkhondendisciplines. Voor verdere verdieping zijn onder andere de volgende bronnen geraadpleegd:

Dit artikel is bedoeld als algemene kennis- en praktijkinformatie. Werkmethoden en hydratatiestrategieën kunnen per hond, discipline en situatie verschillen en vervangen geen individuele veterinaire beoordeling.

 ]]> Thu, 22 Jan 2026 10:10:00 +0000 <![CDATA[BOOTIES VOOR HONDEN: SOORTEN, MAAT EN GEBRUIK ]]>

Booties: soorten, gebruik & het kiezen van de juiste maat

Booties. In de wereld van de hondensport zijn ze inmiddels bijna net zo vanzelfsprekend als een goed tuig of een fijne lijn, maar voor veel mensen blijven ze toch een wat mysterieuze categorie. Wat zijn booties precies, waarom worden ze gebruikt en hoe weet je welke variant het beste past bij jouw hond?

De oorsprong van booties ligt in de sledehondensport. In eerste instantie werden ze ontwikkeld om te voorkomen dat er ijsballetjes tussen de tenen en onder de voetzolen ontstonden. Deze ijsvorming kon pijnlijk zijn, de beweging verstoren en op termijn zelfs wondjes veroorzaken.

Sledehonden in de sneeuw met booties

Naarmate de sport zich verder ontwikkelde, veranderden ook de omstandigheden. Sneeuw werd niet altijd meer vers en zacht, maar raakte platgelopen, aangereden of opnieuw bevroren. Hierdoor ontstonden ijzige, harde en schurende sneeuwoppervlakken die veel agressiever waren voor de voetzolen.

Later, toen trekactiviteiten en actieve hondensporten ook buiten de sneeuw steeds populairder werden, ontstond opnieuw een andere behoefte. Honden liepen vaker op harde en wisselende ondergronden, zoals bosgrond, grind en wortelpaden.

Die ontwikkeling zie je vandaag de dag duidelijk terug in het aanbod booties. Waar vroeger één type volstond, zijn er inmiddels verschillende varianten ontstaan. Een bootie is geen universeel product, maar een bewust gekozen verbruiksartikel.

 

Verschillende soorten booties

Zachte sneeuw

Voor zachte, verse sneeuw zijn booties dun en zeer flexibel. Ze voorkomen ijsvorming tussen de tenen en beschermen de voetzolen tegen scherpe sneeuwkristallen, terwijl de poot vrij kan blijven bewegen. Voorbeelden van dit type zijn de Neewa Cordura booties en de Snowmax 180. Deze booties zijn niet waterdicht en worden tijdens gebruik nat. Dat is normaal. Na gebruik moeten ze altijd direct worden uitgetrokken en goed drogen.


Platgelopen en hardere sneeuw

Wanneer sneeuw wordt aangereden, opnieuw bevriest of langdurig wordt belast, wordt de ondergrond harder en schurender. Hiervoor zijn booties nodig die meer bescherming bieden dan de lichte snowbooties. De Snowmax 500 is hiervoor ontwikkeld: iets dikker en slijtvaster dan de Snowmax 180, maar nog steeds flexibel genoeg om een natuurlijke afwikkeling van de poot toe te laten.


Wisselende ondergrond en ijzige omstandigheden

Bosgrond, zand, wortels, stenen en ijzige, harde sneeuw vragen om een robuustere bootie die beter bestand is tegen schuren en impact. De Fast’n Light is dikker uitgevoerd dan de Snowmax-varianten en biedt meer bescherming, terwijl de hond zijn poot normaal kan blijven gebruiken.


Ruw terrein, extra bescherming en ondersteuning

Wanneer de belasting hoog is of de ondergrond echt ruw wordt, is maximale bescherming nodig. De Armor bootie is hiervoor ontwikkeld en is het meest robuust en slijtvast. De Armor bootie is waterafstotend (beschermt tegen opspattend water, niet tegen langdurige regen) en wordt daarnaast ingezet bij honden met proprioceptieproblemen, zoals het slepen van een poot. Ook deze bootie is een verbruiksartikel en slijt bij gebruik.
 

Hoe meet je de poot van je hond op?

In de praktijk zien we vaak dat de voorpoten en achterpoten van een hond niet dezelfde maat hebben. Het is daarom belangrijk om altijd zowel een voorpoot als een achterpoot apart op te meten en hier rekening mee te houden bij het kiezen van de juiste maat bootie.

Het opmeten doe je het meest nauwkeurig wanneer de hond staat. Plaats één poot op een vel papier en til de andere poot kort op, zodat al het gewicht op de poot rust die je meet. Door deze druk spreiden de tenen zich op een natuurlijke manier en krijg je een realistische pootbreedte.

Teken vervolgens de omtrek van de poot op het papier of zet twee streepjes bij het breedste punt links en rechts. Meet daarna het breedste punt van de afdruk: dat is de maat die je nodig hebt. Door op deze manier te meten voorkom je dat de bootie te klein wordt gekozen, wat kan leiden tot ongemak tijdens het lopen. 

Wanneer volgens deze methode wordt gemeten, blijkt de maat in de meeste gevallen goed te kloppen. Problemen ontstaan vooral wanneer er wordt gegokt of wanneer alleen naar gewicht of ras wordt gekeken. Bij booties geldt: meten = weten.

 

Passen en wennen

Elke hond reageert anders wanneer hij voor het eerst booties draagt. Sommige honden lopen er direct normaal op, anderen lopen onwennig of maken er een drama van. Belangrijk is dat de booties de beweging niet belemmert en niet draait of onder de voetzool gaat vouwen.

Door thuis, in de vertrouwde omgeving, rustig te passen en te laten wennen voorkom je stress tijdens vakantie of vlak voor een wedstrijd. Ongebruikte booties kunnen, wanneer de maat niet klopt, worden omgeruild; (buiten) gebruikte niet meer. 
 

Wanneer zit een bootie niet goed?

Te klein: moeilijk aan te trekken, beperkt afwikkeling, stijf looppatroon.
Te groot: draait, vouwt onder de zool, onnatuurlijke gang.

Een verkeerde maat laat zich altijd zien tijdens het lopen.
 

Wanneer een bootie simpelweg niet past

Ondanks zorgvuldig meten en passen kan het voorkomen dat een bootie simpelweg niet goed aansluit bij een hond. Hondenpoten verschillen sterk in vorm, verhouding en bouw. De ene hond heeft een brede voetzool met smalle benen, de andere juist een compactere poot of afwijkende stand. Net zoals mensen met dezelfde maat niet in elke spijkerbroek passen, geldt dat ook voor honden en booties.

Een juiste maat is een belangrijk uitgangspunt, maar geen absolute garantie. Daarom is passen, observeren en eerlijk kijken naar het looppatroon altijd doorslaggevend. Past het niet goed en blijft de bootie draaien, vouwen of afzakken, dan is het simpelweg niet de juiste match voor die hond - dat hoort ook bij maatwerk.
 




 
 



Gebruik vóór, tijdens en na

Controleer booties voor gebruik. Observeer tijdens gebruik. Trek ze na gebruik direct uit en laat ze drogen. Gebruik geen beschadigde booties meer.

Booties en EHBO

Een set booties hoort eigenlijk standaard thuis in de EHBO-box of EHBO-kast van het huisdier. Niet alleen voor sport of vakantie, maar juist voor onverwachte situaties zoals een schaafwond, een gescheurde voetzool of een scherpe ondergrond tijdens een wandeling. 

Door altijd een set booties in huis of in de auto te hebben, kan een poot tijdelijk beschermd worden en voorkom je verergering van letsel tot verdere verzorging mogelijk is.

 






Slijtage en praktijkervaring

Booties zijn verbruiksartikelen. De levensduur van booties zijn afhankelijk van:
► frequentie van gebruik
► ondergrond
► omstandigheden (sneeuw, ijs, modder)
► nagellengte hond
► gedrag van de hond 
Slijtage en rafelen zijn normaal. Kleine rafels kunnen, indien nodig, worden bijgeknipt. Klittenband is gevoelig voor slijtage. Door zand, modder en veelvuldig openen en sluiten slijten de haken en lussen, waardoor het klittenband kan gaan rafelen. Dit hoort bij intensief gebruik en valt onder normale slijtage. Het kan helpen om losse draden weg te knippen en de strips schoon te houden. Wanneer klittenband niet meer goed sluit of materiaal slijtageplekken vertoont, moet de bootie worden vervangen. Dit zijn geen productiefouten! Een bootie slijt, daarom nemen (grote) teams ook altijd veel extra booties mee naar de sneeuw en/of wedstrijden.
]]> Wed, 14 Jan 2026 15:15:00 +0000 <![CDATA[DE FUNCTIE VAN DE KONTLIJN ]]>

De functie van de kontlijn van het harnas

Waarom het tugkoord aan een trekharnas géén detail is

Wie regelmatig met een trekharnas werkt – of dat nu in de sledehondensport is, canicross, bikejöring of een andere trekdiscipline – staat er zelden bij stil: het kleine koordje aan de achterkant van het harnas. Het zogenoemde tugkoord. Toch is dat ene stukje koord van veel grotere betekenis dan men vaak denkt. Wij zien het regelmatig misgaan, bijvoorbeeld wanneer harnassen retour komen waarbij het eindkoord bewust is verwijderd. Begrijpelijk misschien vanuit onwetendheid, maar technisch gezien ronduit onverstandig.

Een trekharnas is ontworpen als één geheel. Elk onderdeel – van borststuk tot ruglijn en eindpunt – heeft een functie in het correct verdelen van trekkracht. Het tugkoord vormt daarbij het laatste, maar cruciale schakelpunt tussen hond en lijn.

Wanneer een hond trekt, komt er geen statische kracht vrij, maar een dynamische. Er wordt versneld en afgeremd, er is zijwaartse beweging en er ontstaan schokken bij oneffen ondergrond. Het tugkoord vangt een groot deel van die dynamiek op en voorkomt dat de musketon direct op het harnas bevestigd wordt.

Ontbreekt het eindkoord, dan wordt de musketon rechtstreeks aan het eindpunt van het harnas bevestigd. Dat lijkt misschien praktisch, maar werkt juist averechts. De musketon kan gaan stuiteren en – afhankelijk van het type harnas – zelfs tegen de staartaanzet of achterkant van de hond slaan.

Het tugkoord beschermt bovendien het harnas zelf. Metaal dat onder spanning direct op textiel werkt, veroorzaakt onvermijdelijk snellere slijtage. Het koord is bewust gekozen als vervangbaar tussenstuk en verlengt zo de levensduur van het harnas.

In teamopstellingen, zoals bij een sledehondenteam, krijgt het tugkoord nog een extra functie. De lengte van het eindkoord bepaalt hoe honden naast elkaar in het span lopen. Door de lengte aan te passen kunnen honden gelijk lopen, met hun koppen op gelijke hoogte.

Wanneer honden naast elkaar niet gelijk lopen, ontstaat disbalans in het team. Het tugkoord helpt dit te corrigeren en zorgt voor een rustiger, gelijkmatiger trekkend geheel.

Tugkoord en knoop aan trekharnas
 

Wat veel mensen zich niet realiseren, is dat de kleur van het tugkoord ook functioneel is. Bij de meeste merken is elke maat trekharnas gekoppeld aan een vaste kleur. Een musher hoeft daardoor niet eerst labels te lezen, maar ziet in één oogopslag aan het koord welk harnas bij welke hond hoort.

Ook bij enkelspan wordt het belang van het tugkoord vaak onderschat. Juist omdat alle trekkracht via één punt loopt, is een stabiele, goed gedempte verbinding essentieel.

Het verwijderen van het tugkoord is zelden een bewuste keuze. Meestal komt het voort uit onwetendheid. Een trekharnas zonder tugkoord is functioneel onvolledig en slijt sneller.

Ons advies is eenvoudig: laat het tugkoord zitten. Is het versleten of kwijtgeraakt, vervang het dan. Het is een klein onderdeel, maar bepalend voor correct gebruik. Wie investeert in goed trekmateriaal, doet dat niet voor één training. Dan is het zonde om juist dat ene onderdeel weg te laten dat schade en ongemak voorkomt.

Tip: Controleer bij aanschaf van een trekharnas altijd de knoop van het tugkoord door het koord stevig aan te trekken. In sommige gevallen kan een knoop loslaten. Daarom is het belangrijk dat je weet hoe je deze opnieuw correct legt.





Platte knoop – stap voor stap

Platte knoop maken - stap voor stap

Let op: in de uitleg is één koord weergegeven in twee kleuren. Geel en rood zijn beide uiteinden van hetzelfde koord.

]]> Sat, 27 Dec 2025 18:03:00 +0000 <![CDATA[WELK TYPE HEUPGORDEL PAST BIJ JOU?]]> Heupgordels met of zonder beenlussen

Wandelen, hardlopen of trailen met je hond: het is fantastisch, maar alleen als je materiaal goed zit. Een heupgordel is dan vaak onmisbaar. Maar welke kies je? Een model mét of zonder beenlussen? En wat zegt dat eigenlijk over hoe je 'm gebruikt?

In deze blog leggen we je uit wat de verschillen zijn én geven we voorbeelden uit ons assortiment. Goed om te weten: alle merken die wij verkopen zijn afkomstig van leveranciers met een achtergrond of samenwerking in de sledehondensport. Denk aan canicross, mushing, skijoring en bikejoring. Elk product is dus ontwikkeld, getest en verbeterd met de praktijk in het achterhoofd – én sterke honden aan de lijn.


Gordels met beenlussen

Maximale stabiliteit en veiligheid
Deze gordels zijn ontworpen voor actie. De beenlussen zorgen ervoor dat de gordel laag op je heupen blijft zitten, precies waar je de trekkracht van je hond het beste kunt opvangen. Ideaal voor sporters, maar ook voor wandelaars met enthousiaste honden.

✦ In ons assortiment:
  • Neewa Canicross Belt
    Lichtgewicht en basic, maar verrassend compleet. Met verstelbare beenlussen, een klein opbergzakje en een glijdende ring voor soepele bewegingsvrijheid. Ideaal voor (beginnende) canicrossers, canitrailers, skijoring of stevige wandelaars.
  • Inlandsis Air Cross Belt
    Voor de (enorm) sterke trekkers. Deze gordel vraagt wat afstelling, maar dan heb je ook wat: een stevige pasvorm, verstelbare beenlussen en een glijdende ring. Plus een opbergvakje voor essentials.
  • Inlandsis AirCross 2.0 Performance
    De vernieuwde Air Cross: sneller en beter af te stellen, lichter in gebruik, en voorzien van een glijdende karabijnhaak. Gemaakt voor sportieve en (sterk) trekkende honden én hun baasjes.
  • Inlandsis Crosstrek Belt
    Met een brede rugband voor extra steun en beenlussen voor stabiliteit. Wordt gebruikt in canicross en canitrail, maar ook verrassend comfortabel voor lange hikes
  • ManMat Canicross Belt
    Nieuw in ons assortiment: een stabiele, lichtgewicht sportgordel voor canicross, canitrail, trekking én skijoring. Voorzien van zachte padding, slimme beenlussen en verstelbare heupband die je stevig kunt fixeren.

Gordels zonder beenlussen

Gemak voor recreatieve wandelaars
Minder complex, snel om te doen, en vooral populair bij wie handsfree wil wandelen. Wel belangrijk: draag deze gordels altijd laag op de heupen, anders schuiven ze omhoog en komt de trekkracht op je rug terecht. En dat is geen feestje.

✦ In ons assortiment:
  • Neewa Dog Trekking Belt
    Een wandelgordel met luxe extra’s: waterbakje, afneembaar zakje en een slim bevestigingssysteem met bungeebanden. Comfort en functionaliteit in één en ideaal voor wandelingen of trektochten. Het trekpunt ligt aan de voorzijde.
  • Inlandsis Trekker Belt
    Licht, simpel en praktisch. Voor wie gewoon een degelijke gordel wil tijdens een boswandeling of trektocht. Het trekpunt ligt aan de voorzijde
  • Kiwaq Ultra Light Belt
    Robuust in eenvoud. Deze basic gordel doet precies wat hij moet doen – niet meer, niet minder. Met sterke bevestigingsring.

Kiezen tussen mét of zonder beenlussen – wat past bij jou?
 
Gebruik Beenlussen?          Beste keuze
Korte wandelingen                    Nee Kiwaq Ultra Light, Neewa Trekking Belt, Trekker Belt
Lange wandelingen/hikes
 		 Ja
Nee		 Inlandsis Crosstrek Belt
Neewa Dog Trekking Belt, Inlandsis Trekker Belt,
Canicross of trailen Ja Neewa Canicross, Inlandsis Aircross (2.0), Air Cross Belt, Cross Trek Belt, ManMat Canicross Belt
Honden die sterk trekken Ja Inlandsis Aircross en Aircross 2.0, Neewa Canicross Belt of Crosstrek Belt, ManMat Canicross Belt
Comfort & gebruiksgemak Nee Neewa Dog Trekking Belt, Trekker Belt, Ultra Light Belt


Materiaal uit de sport, getest op trekkracht
De merken die wij voeren – zoals Neewa, Inlandsis, ManMat en Kiwaq – zijn niet willekeurig gekozen. Ze komen uit de praktijk: canicross, mushing, skijoring, bikejoring. Ontwikkeld door bedrijven die al lange tijd (samen) werken in de sledehondensport. Daardoor weet jij zeker: dit materiaal is getest, betrouwbaar én gemaakt om te presteren onder druk.
 

Tot slot: een goede gordel voorkomt blessures
Welke gordel je ook kiest: zorg dat hij goed past en laag op je heupen zit. Dat is geen modegril, maar essentieel om blessures aan je onderrug te voorkomen. Een goede gordel voorkomt rugklachten, verhoogt het comfort en maakt jullie samen sterker. Letterlijk én figuurlijk. Beenlussen helpen daarbij – ze houden alles op z’n plek, hoe actief je ook beweegt.

Twijfel je tussen modellen? Kom gerust bij ons langs of stuur een berichtje met je vragen. Wij helpen je graag aan de juiste gordel voor jouw doel én jouw hond.


 ]]> Fri, 13 Jun 2025 14:04:00 +0000 <![CDATA[WANNEER KUN JE MET JE HOND GAAN SPORTEN?]]> Wanneer kun je met je hond gaan sporten?

Wanneer de hond de magische leeftijd van 1 jaar heeft bereikt, willen de meeste eigenaren enthousiast met hun hond gaan trainen. Maar hoewel je hond nu geen pup meer is, is het nog steeds belangrijk om rekening te houden met de ontwikkeling van jouw hond en de juiste balans te vinden in jullie sportieve activiteiten.

Jouw hond is nog volop in ontwikkeling
Als we kijken naar de fysieke ontwikkelingen op deze leeftijd, dan zijn er intern nog steeds een belangrijke processen gaande die een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van het bewegingsapparaat.

Het bewegingsapparaat bestaat uit:
  • Botten: Zij vormen het skelet en bieden structuur
  • Spieren: Zij zorgen voor kracht en beweging
  • Gewrichten: Deze verbinden botten en maken flexibiliteit mogelijk
  • Pezen en ligamenten: Deze verbinden spieren met botten en stabiliseren gewrichten
De meeste honden zien er wellicht volgroeid uit, maar de ontwikkeling van het bewegingsapparaat gaat door.
 
  • De botdichtheid neemt toe
  • Spieren worden sterker en meer gedefinieerd
  • Gewrichten stabiliseren zich
  • Pezen en ligamenten worden sterker en elastischer

Ontwikkeling skelet
De botdichtheid ontwikkelt zich nog door. Tot hoe lang dit doorontwikkeld, varieert per hondenras en individuele hond.

Richtlijn ontwikkeling skelet:
• Kleine rassen: Meestal volgroeid rond 6-8 maanden
• Middelgrote rassen: Vaak volgroeid rond 12 maanden
• Grote rassen: Kunnen tot 18-24 maanden nodig hebben om volledig uit te groeien

Je hond begint met uitzwaren
Het uitzwaren is een belangrijke fase in de ontwikkeling van een jonge hond.
  • De botten worden dichter en sterker, wat cruciaal is voor de algehele gezondheid
  • Spieren ontwikkelen zich en krijgen meer definitie en kracht.
  • De pezen, die spieren met botten verbinden, worden sterker en de flexibiliteit verbetert.
  • Je hond krijgt meer gewrichtsstabiliteit, de gewrichten worden stabieler naarmate de omliggende structuren versterken.
  • Uithoudingsvermogen: Het cardiovasculaire systeem ontwikkelt zich verder.
Door dit proces te begrijpen en te ondersteunen, help je jouw hond om volwaardig uit te groeien tot een gezonde en sterke hond. Wees geduldig en geef je hond de tijd die het nodig heeft om zich te ontwikkelen

Richtlijn van uitzwaren:
  • 18 – 24 maanden: voor kleinere rassen
  • 1 – 2 jaar: voor de meeste middelgrote rassen
  • Tot 3 jaar: voor grotere rassen
     
Mag je gaan beginnen met sporten?
Natuurlijk kun je tijdens de periode dat je hond nog volop in ontwikkeling is al aan de slag. Sterker nog, je kunt daarmee alvast een basis leggen voor de sport die jullie straks willen uitoefenen.
De spieren van jouw hond zijn nog volop in ontwikkeling en de spiermassa blijft toenemen en heeft gerichte training (en ondersteuning) nodig.  Ook het uithoudingsvermogen dient opgebouwd te worden. Begin met een geleidelijke en doordachte aanpak, zodat jullie daar samen op de lange termijn plezier aan beleven. Maar houdt daarbij altijd je hond in de gaten, om overbelasting te voorkomen!

Stapsgewijze voorbereiding

Basisconditie opbouwen
Start met regelmatige, rustige wandelingen. Voeg geleidelijk heuveltraining toe voor spierversterking. Ook kun je korte (rechtlijnige) stukken hardlopen introduceren. Tevens een mooi moment om je hond de basiscommando’s aan te leren.

Krachttraining
Focus op core-versterkende oefeningen. Balansoefeningen zijn goed om de stabiliteit te verbeteren. Ook kun je lichte gewichtstraining (zoals een hondenrugzak) introduceren, uiteraard altijd onder begeleiding en met beleid.

Flexibiliteit en coördinatie
Doe samen met je hond stretchoefeningen na elke training. Je kan ook cavaletti’s (lage hindernissen) of boomstammetjes gebruiken voor coördinatietraining.  Daarnaast kan je ook eenvoudige behendigheidsoefeningen introduceren.

Sport specifieke training
Begin met de basistechnieken van de gekozen sport. Bouw hiervan de intensiteit en duur zeer geleidelijk op. Leg de focus eerst op techniek, daarna pas op snelheid en uithoudingsvermogen.

Mentale voorbereiding
Train focus en concentratie. Bouw de motivatie op door positieve associaties met de sport. En niet onbelangrijk, leer je hond omgaan met verschillende omgevingen en prikkels.
Let wel: er zijn ook honden die wel zijn uitgegroeid maar mentaal nog ‘pup’ zijn, met deze honden kun je beter wachten tot het juiste moment is om met ze aan de slag te gaan.


Waar moet je rekening mee houden?

Individuele ontwikkeling: Elk ras of hond heeft zijn eigen ontwikkelingstempo, pas je daarop aan. Raadzaam is ook om je hond te laten controleren door een dierenarts.

Signalen van overbelasting
Wees alert op veranderingen in eetlust of gedrag. Maar let ook op de bewegingen van jouw hond, is deze kreupel, stijf of beweegt deze onvrijwillig?

Rust inplannen
Rust is belangrijk! Plan voldoende hersteltijd in tussen de trainingen. Wissel intensieve dagen af met lichtere activiteiten.

Voeding
Pas het voedingspatroon aan op de verhoogde activiteit. Supplementen kunnen hierin ook ondersteunen. Worden de trainingen intensiever, zorg dan ook voor een goede hydratatie voor (tijdens) en/of na de training.

Ondergrond
Train op verschillende ondergronden om de gewrichten te versterken, zoals bospaden, mul zand, etc. Let wel op dat je zoveel mogelijk harde ondergronden, zoals asfalt vermijdt.

Temperatuur
Wees voorzichtig bij warm weer i.v.m. oververhitting. Houdt daarbij de seizoenen in de gaten, in het najaar voelt het kouder aan, met dezelfde temperaturen in de lente, waarbij we het al snel ‘warm’ krijgen.

Uitrusting
Investeer in goed passend materiaal die je nodig hebt om de sport te beoefenen. Introduceer de uitrustig geleidelijk bij je hond (zeker bij angstige of onzekere honden)

Socialisatie
Combineer trainingen met positieve, sociale ervaringen. Leer je hond te focussen in afleidende omgevingen.

Voorbeeldschema voor opbouw – zelf aan te passen naar individu/combinatie

Maand 1-3:
Basisconditionering en krachttraining.

Maand 4 – 6:
Introductie sport specifieke technieken op lage intensiteit.

Maand 7 – 9:
Geleidelijke opbouw van intensiteit en duur.

Maand 10 – 12:
Verfijning van techniek en opbouw naar bijv. wedstrijdniveau

Het voorbereiden van een jonge hond op (intensief) sporten is een proces wat geduld, kennis en toewijding vereist. Door er de tijd en tussendoor ook voldoende rust te nemen, leg je een solide basis voor het ‘samen sporten’ aan voor jouw en je hond.

Onthoud dat elke hond weer anders is en dat de weg om samen te sporten, voor eenieder er anders uitziet. Luister altijd naar je hond, respecteer zijn/haar grenzen en geniet vooral van het samen zijn, samen groeien en samen leren. Met een goede voorbereiding bouwen jullie samen een goede conditie op, krijg je een geweldig sportmaatje en is de band tussen jullie gegroeid. Maar heb je ook een sterke, gezonde en vooral gelukkige hond.
 ]]> Wed, 13 Nov 2024 10:52:00 +0000 <![CDATA[TRAININGSSCHEMA VOOR DE BEGINNER]]> Ik wil graag gaan hardlopen met mijn hond.. maar hoe begin ik?

Een veel gestelde vraag en daar is ook weinig tot niets over te vinden op internet. Om die reden hebben wij contact opgenomen met een expert op dit gebied Dorethea Bil van Canitrail.nl en gevraagd of zij een schema voor de beginnende canitrail loper heeft.

Voor velen kan het een drempel zijn om in groepsverband te starten of een workshop te volgen, helemaal wanneer je zelf overgewicht of een slechte conditie hebt. En dan sta je daar met een hijgend rood hoofd. Dan is het onderstaande schema een mooi begin om alleen en samen met jouw hond, op pad te gaan.

Heb je nog niet eerder hardgelopen dan is het verstandig om eerst belastbaarheid van je eigen lichaam te trainen. Raadzaam is om dan zelf 3x in de week te trainen en je hond ca. 2x per week mee te nemen. Zorg dat je goed materiaal hebt zoals een heupgordel, een harnas voor je hond en een elastische lijn. Daarnaast heb je goede hardloopschoenen nodig met voldoende demping en/of profiel. En dan nog het moment dat je gaat beginnen. Kies een mooie plek in de natuur en volg het onderstaande hardloopschema naar 30 minuten hardlopen in 10 weken.

Tip: Begin op een voor jouw hond onbekend gebied en niet op een locatie waar je jouw hond geregeld uitlaat.

T = Tempo en R = Rustig
 
  Training 1 Training 2 Training 3
Week 1 10 min inwandelen
T: 5 x 1 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 8 x 1 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 5 x 1 min L
R: 2 min W
10 min uitwandelen
Week 2 10 min inwandelen
T: 8 x 1 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 4 x 2 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 8 x 1 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen
Week 3 10 min inwandelen
T: 10 x 1 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 3 x 3 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 10 x 1 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen
Week 4 10 min inwandelen
T: 6 x 2 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 3 x 4 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 1 x 3 min L / 2 x 5 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen
Week 5 10 min inwandelen
T: 2 x 7 min J
R: 3 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 2-3-4-3-2 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 1 x 5 min L / 1 x 10 min J
R: 3 min W
10 min uitwandelen
Week 6 10 min inwandelen
T: 2 x 10 min J
R: 3 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 4 x 5 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 2 x 10 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen
Week 7 10 min inwandelen
T: 1 x 5 min L / 1 x 10 min J / 1 x 5 min L
R: 2 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 3-4-5-4-3 min L
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 3 x 8 min J
R: 2 min W
10 min uitwandelen
Week 8 10 min inwandelen
T: 1 x 12 min J / 1 x 9 min J / 1 x 6 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 4 x 6 min HL
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 2 x 15 min J
R: 5 min W
10 min uitwandelen
Week 9 10 min inwandelen
T: 3 x 10 min J
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 4-5-6-5-4 min HL
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 1 x 20 min J / 1 x 15 min L
R: 2 min W
10 min uitwandelen
Week 10 10 min inwandelen
T: 1 x 10 min L / 1 x 15 min J / 1 x 10 min HL
R: 1 min W
10 min uitwandelen		 10 min inwandelen
T: 4 x 9 min HL
R: 1 min W
10 min uitwandelen
10 min inwandelen
30 min L
10 min uitwandelen
 
       












































Alle looptempo's op een rij:

J = Jogtempo: Lopen in Jogtempo is een tempo waarbij je nog in staat bent om te praten, je raakt dus niet buiten adem. Dit tempo kun je lang volhouden. Je hartslag ligt tussen de 60% en 72% van je maximale hartslag.
L = Looptempo: Looptempo is een redelijk tempo waarbij je licht gaat hijgen, praten is eigenlijk niet meer mogelijk. Je hartslag ligt tussen 72% en 80% van je maximum.
HL = Hardlopen: Hardlopen is een snel tempo, je gaat dan ook flink hijgen maar kunt nog wel je beweging en ademhaling goed controleren. Je hartslag ligt tussen 80% en 87% van je maximum.
W = Wandelen: Wandelen in een redelijk tempo. Het is wel de bedoeling om te herstellen. De ademhaling wordt weer normaal bij wandelen, maar je loopt wel redelijk door.

Wandelen aan het begin en einde van de training.
Je start en eindigt elke training met 10 minuten in- en uitwandelen in een stevig wandeltempo. In die tijd kun je jouw hond nog even laten ontlasten. Door het wandelen breng je niet alleen geleidelijk de lichaamstemperatuur van jullie beiden omhoog of omlaag, maar breng je ook je hartslag rustig omhoog of omlaag.

Tijdens de warming-up bereiden jullie je lichaam voor op het sporten. Het bloed wordt dunner waardoor het sneller kan stromen en er meer zuurstof kan worden opgenomen en getransporteerd. Het vloeistof in de gewrichten (synovia) wordt stroperiger waardoor de smering in de gewrichten beter wordt en het dempingsvermogen van het kraakbeen toeneemt. Ook wordt de reactiesnelheid hoger doordat de zenuwen bij een hogere temperatuur beter geleiden. Daarnaast worden ook de pezen en spieren flexibeler bij een hogere temperatuur.
Bij een sport zoals canitrailen of canicrossen is het zeker aanbevolen om te beginnen met een warming-up van 10 – 15 minuten.

Voorbeeld warming-up:
♦ Begin met 10 minuten actief wandelen in opwarm tempo en loop hierbij in rechte stukken
♦ Vervolgens laat je je hond bochten maken, om bomen lopen en/of over omgevallen bomen rustig stappen om de wervelkolom voor te bereiden.
♦ Na de eerste 4- 5 weken kun je aan jullie warming-up nog 5 minuten licht joggen met ongeveer 3 tot 5 keer een kleine versnelling toevoegen.
LET OP: Ga in deze fase nooit meteen sprinten

Natuurlijk is de omgevingstemperatuur en hoe lang de hond in die omgeving aanwezig is van belang: hoe kouder de omgeving en hoe langer de hond daarin verbleven is, hoe langer de warming up moet duren. Onder slechte omstandigheden (de hond heeft een uur voor de training bij een buitentemperatuur van 5 graden bij windkracht 6 met de auto vol in de wind in die auto gezeten en heeft gisteren ook intensief getraind) is een warming up van 15 tot 20 minuten zeker nodig.


EEN AANTAL BELANGRIJKE TIPS

Train minimaal 2 en maximal 3 keer per week. Pas dan bouwen jullie samen een basisconditie op en kunnen spieren, pezen en gewrichten wennen aan de belasting van het hardlopen.

Opbouwen belastbaarheid belangrijk als conditie. Als je begint te trainen bouw je je conditie (aanpassing ook van hart en longen) sneller op dan de hardheid en belastbaarheid van spieren, pezen en banden. Het is dan ook belangrijk om rustig te beginnen en het trainingsschema stipt te volgen. Vooral niet mer lopen, ook al voelt het dat je meer zou kunnen.  Merk je dat je hond veel in het harnas trekt en jou op sleeptouw neemt, kijk dan of je een deel van de training in een hondenlosloopgebied kunt doen, zodat je hond stukken vrij mee kan lopen.

Wissel altijd trainingsdagen af met rustdagen zodat het lichaam de tijd heeft om zich te herstellen

Wandel met stevige stappen en loop in een rustig, traag tempo hard. De snelheid doet er niet toe!

Verlies vooral de moed niet als je het moeilijk hebt. Iedereen heeft wel eens een slechte dag. Pas daarop altijd je training aan. Ga dan wat minder lang achter elkaar hardlopen en wandel wat vaker tussendoor.

Spierpijn of overbelasting? Het is belangrijk om het verschil tussen spierpijn en overbelasting te herkennen. Er is sprake van spierpijn 24 tot 48 uur na jullie inspanning. Dat is normaal. Heb je daarna nog steeds last van pijntjes, dan is er sprake van overbelasting. Herhaal dan nog een keer de week waarin jullie zitten qua trainingsschema om te voorkomen dat jullie te snel opbouwen.
Als je na afloop van de training 5 - 10 minuten uitwandelt met grote stappen, zul je weinig tot geen last hebben van de liesspieren. Het is zeker aan te raden om na afloop tijdens het douchen een paar keer je benen met ijskoud water af te spoelen. Koud water zorgt voor een sneller herstel van de spieren en voorkomt beginnende blessures.

Spierpijn bij de hond herkennen. Als je bedenkt dat zo'n 45% van het lichaam uit spieren bestaat, dan is het niet zo gek dat je hond ook wel eens spierpijn heeft. Wanneer we zelf spierpijn hebben spelen we daarop in, een warm bad, rustige bewegingen of een massage. Bij de hond ligt dat anders en daarom is het goed de signalen te leren herkennen bij de hond.

Je herkent spierpijn bij de hond aan de hand van de volgende signalen:
♦ verandering in het gangwerk
♦ verandering in gedrag
♦ verandering in de houding
♦ minder aangeraakt willen worden
♦ overmatig veel uitstrekken en / of stijf vanuit ligstand opstaan
♦ verandering van haarrichting

Voldoende drinken, eiwitten voor spierherstel. Het is belangrijk om je hond voordat je begint ca. 1,5 tot 2 uur van te voren te hydrateren, ook wel afwateren genoemd. Leng water aan met bijvoorbeeld wat vis of vlees wat je hond lekker vind. Dit zorgt ervoor dat je zeker weet dat je hond voldoende vocht binnen krijgt. Net voordat je wilt beginnen met trainen laat je jouw hond goed uit. Hiermee raakt je hond alle afvalstoffen kwijt. Daarnaast zorgt het ervoor dat je hond minder snel oververhit raakt en het beter volhoudt.

Drink allebei na afloop van de training ook voldoende en neem zelf wat extra eiwitten na afloop ter ondersteuning van de spieren. Je kan ook zelf wat extra stretch en/of yoga oefeningen doen en laat je hond  ook wat stretchoefeningen doen (8-tjes draaien of neus-naar-staart beiden kanten op)

Gebruik geen herstellende shakes. Shakes zorgen voor een sneller herstel, maar de valkuil bij herstel shakes is dat je hierdoor niet meer weet hoe je in de training staat. Het trainen valt en staat namelijk met het herstel van jouw hond. Door het aanbieden van herstel shakes mis je dus die signalen! Het is belangrijk om voor, tijdens en na de training je hond in de gaten te houden of er signalen van overbelasting zijn. Houdt desnoods een dagboekje bij van jullie trainingen. Zo kun je zien hoe jouw hond heeft gereageerd op de training. In jullie opbouw gaat het namelijk nog niet over spieropbouw of conditie, maar over de belastbaarheid van pezen, ligamenten en gewrichten!

Een herstel shake werkt in op een sneller herstel van de spieren. Daardoor herstellen de spieren van je hond sneller, maar de pezen en ligamenten en gewrichten zijn nog onvoldoende hersteld. Je zou de indruk kunnen krijgen dat je hond alweer klaar is voor de volgende training, maar op een diepere laag is dat nog niet het geval. Sterker nog, je hond kan hier blessures van oplopen.
In een later stadium of bij grote zware honden is het inzetten van supplementen om de gewichten te ondersteunen wel aan te raden.

Dit artikel is tot stand gekomen door Dorethea Bil. Dorethea is gecertificeerd hardlooptrainer Atletiekunie niveau 3, gecertificeerd trailrun trainer, chirunning instructor i.o, yoga4runners docent, blackroll trainer, gecertificeerd fitness trainer voor honden bij Fit Dog Program en hardloopadviseur bij Run2Day. Tevens eigenaar van Canitrail.nl

Wij hebben dit artikel op enkele punten wat ingekort en aangevuld.

 ]]> Tue, 01 Mar 2022 08:20:00 +0000 <![CDATA[SLAPEN IS BELANGRIJK]]> Slaapgedrag

Honden slapen veel en dat is niet zonder reden. Slapen is belangrijk of beter gezegd een levensbehoefte. Een hond die niet goed of voldoende slaapt kan gezondheids- of gedragsproblemen ontwikkelen.

Een hond heeft slaap nodig om zich te herstellen van alle opgedane prikkels en stress (adrenaline) van die dag. Overdag neemt een hond veel indrukken, prikkels of stress op. Stress hoeft ook niet per definitie slecht te zijn want dit kan ook voortkomen uit blijdschap, pijn of fysieke inspanningen waardoor het adrenaline niveau stijgt. Tijdens de slaap wordt dit weer langzaam afgebouwd, waardoor het lichaam van de hond weer uitgerust kan beginnen. Slapen zorgt er ook voor dat alle opgedane ervaringen van die dag worden verwerkt en opgeslagen.
Ben je jouw hond aan het trainen? Dan verwerken de hersenen alle nieuwe dingen en vaardigheden tijdens de slaap.

Stresshormonen nemen tijdens de slaap af. Maar wanneer een hond niet voldoende slaapt nemen deze hormonen niet af, maar juist toe. En het vervelende van stresshormonen is dat het lang duurt voordat ze uit het lichaam zijn verdwenen. Het is daarom erg belangrijk om je hond de tijd te geven om te herstellen van stress, wat inhoudt dat je jouw hond rust moet geven.
Geef je hond een plek waar hij graag ligt of waar hij zich terug kan trekken. Helaas denken nog veel mensen dat bijvoorbeeld een drukke pup of jonge hond te veel energie heeft.
Maar dat is niet zo, een drukke pup is net als drukke kleine kinderen aan het einde van de dag, moe en heeft juist rust nodig! Een hond die te weinig slaapt wordt prikkelbaarder en reactiever.
Dit kan zich uiten in veel blaffen. Maar er kunnen zich ook gedragsproblemen ontwikkelen, zoals: overactief zijn of uitvallen aan de lijn. Ook is de kans op gezondheidsproblemen groter.


Slaapfases

Net zoals mensen hebben ook honden verschillende slaapfases. Daarin kunnen ze ook dromen.
De ene hond blaft of piept en de ander lijkt te graven of te rennen in zijn slaap.

SWS – slow wave sleep
Je hond slaapt rustig. De ademhaling is gelijkmatig en langzamer dan normaal. Ook de hartslag en de bloeddruk daalt in deze fase en het lichaam ligt stil.

REM - rapid eye movement
In deze fase heeft de hond meer hersenactiviteit en het lichaam beweegt meer. De hond is aan het dromen.


Hoeveelheid slaap

De hoeveelheid slaap die een hond nodig heeft verschilt per hond en is onder andere afhankelijk van de leeftijd en de belasting bij de hond. Honden slapen ’s nachts en overdag en verspreiden de benodigde slaap over meerdere korte momenten.

Globaal heeft een volwassen hond ca. 14-16 uur slaap nodig.
Pups, jonge- en senioren honden kunnen zelfs 18-20 uur slaap nodig hebben.

Honden die meer belast worden door bijvoorbeeld: lange wandelingen, een druk gezin of met sportieve activiteiten, hebben ook meer slaap nodig. Je kan aan de hond merken wanneer deze wel of niet voldoende slaap heeft gehad. Dat uit zich vaak in (niet wenselijk) gedrag.

Ook zijn honden sociale slapers. Let maar eens op, wanneer ze de mogelijkheid hebben zullen ze slapen in de buurt van jou of bij de andere dieren, indien die er zijn. De meeste honden worden na een aantal uren slapen wakker, zullen opstaan en een stukje lopen om vervolgens op een andere plek verder te slapen.


Zorg dat je hond voldoende rust en slaapt.

Zoals kleine kinderen kunnen gaan jengelen of druk worden zodra ze moe zijn, zo kunnen honden dus ook druk en vervelend worden wanneer ze niet genoeg rust of slaap hebben gehad. Soms is het goed om je hond daarbij te helpen door hem bijvoorbeeld naar een slaapplek te brengen. Wees daarin consequent. Een uitgeslapen hond is zoveel fijn in omgang dan een overprikkelde hond.


Slaaptekort

Twijfel je of jouw hond slaaptekort heeft? Onderstaand een aantal opsommingen die kunnen aangeven dat jouw hond niet voldoende slaap krijgt.
Dit kan verschillen per individu.
 
  • Sloopgedrag
  • Overmatig blaffen
  • Bijten
  • Overgevoelig voor geluid
  • Overgevoelig voor aanraking
  • Slechte concentratie / minder goed kunnen leren
  • Slecht functionerend immuunsysteem
  • Overdreven reageren op pijn of ongemak


Zorg voor een fijne slaapplek en neem de tijd om eens te kijken naar het slaapritme van de hond.
]]> Thu, 28 Jan 2021 11:42:00 +0000